vorm- en kleurkwaliteiten in de kunst
een fenomenologisch onderzoek naar het gebruik van vorm en kleur
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
 
 
 
Het DNA zegt iets over onze erfelijkheid op het stoffelijke gebied, over ons fysieke lichaam, over onze fysieke afstamming, onze voorouders.
 
In de prenatale ontwikkeling bouwt de mens naast een fysiek lichaam ook aan een kopie van de makrokosmische aspekten tijdens die periode, in een 'kosmisch lichaam', dat bestaat uit een etherlichaam, astraallichaam en een ik-lichaam.
 
De mens is in de prenatale ontwikkeling de makrokosmische krachten aan het "IN-WIKKELEN", de Zon, Maan en planeten maken samen een etherisch-astraal 'vormkrachtenlichaam', om het vervolgens in het daaropvolgende leven weer te "ONT-WIKKELEN".
 
 
In de loop van ons onderzoek ontstonden vergelijkingen tussen het DNA en het etherisch-astraal 'vormkrachtenlichaam'. Hoewel totaal verschillend, lijkt het erop dat er tussen het klassieke DNA en het 'vormkrachtenlichaam' interessante vergelijkingen te maken zijn.
 
Zegt het DNA iets over onze fysieke afstamming, het 'vormkrachtenlichaam' zegt iets over onze kosmische afstamming.
 
 
                                                                
 
DNA
 
Het DNA staat voor "deoxyribo-nucleic acid". Het bestaat uit twee lange strengen nucleotiden, die samen buigen tot een dubbele helix.
 
 
                                            
 
 
De twee strengen zijn aan elkaar verbonden door zogenaamde 'baseparen'. Een 'basepaar' verbindt twee tegenover elkaar liggende nucleotiden. De volgorde van de nucleotiden wordt een sequentie genoemd. Omdat er zeer veel sequenties mogelijk zijn, kan de volgorde van nucleotiden unieke erfelijke informatie verschaffen. Via de voortplanting wordt het DNA doorgegeven aan het nageslacht.
 
 
Vormkrachtenlichaam
 
In onze weergave van de prenatale ontwikkeling maken we steeds een beknopte opsomming van planeetaspekten in een 2dimensionale tabel. Het is een weergave van een cyclische ontwikkeling in de tijd, waarin de Zon driekwart van de Ecliptica doorloopt, ruimtelijk gezien, want het is in feite de Aarde die rond de Zon loopt.
In diezelfde tijdspanne draait de Maan 10 maal rond de Aarde, ook hier zien we ruimtelijk de Maan door de Ecliptica lopen. De andere planeten cirkelen hierin mee, Mercurius loopt in 88 dagen rond de Zon. Zo heeft elke planeet zijn aandeel in dat ronddraaiendekosmische gebeuren.
Hieronder een planetarium waarin we de Zon zien met daaromheen de planeten.
 
 
                                    
                                     Een planetarium van Copernicus, Zon in het centrum, met links vóór de Zon de Mercurius,
                                     rechts schuin achter de planeet Venus en geheel rechts de Aarde met daaromheen de Maan .
                                     De andere planeten cirkelen daar nog eens buiten omheen. Eén groot draaiend geheel.
 
 
Als we daar een grafisch, ruimtelijke voorstelling van maken, dan ziet dat eruit als een meervoudige helix, met overeenkomsten met de dubbele helix van het DNA, alleen veel complexer, én dynamisch, want het ontwikkeld zich, het is in beweging.
 
 
                                                      
                                                                          meervoudige helix                    dubbele helix met base-paren
                                                   planetenloop rond de Zon gedurende 2 jaar
                                         een prenatale ontwikkeling is daar dus een stukje uit
                                       driekwart jaar = negen maanden = tien 'maan'maanden
 
 
In bovenstaande figuur zien we de planetenloop rond de Zon (= vertikale lijn) gedurende twee jaar. De kleine rondcirkelende lijn (blauw) is die van Mercurius, de grotere lijn (groen) is die van Venus. Vervolgens zien daaromheen een lijn (in het zwart) voor de Aarde, een lijn (rood) voor Mars, en vóórlangs trekt Jupiter zijn cirkelende beweging, achterlangs zien we nog Saturnus. Uranus, Neptunus en Pluto bewegen daar nog eens buiten omheen.
Al deze lijnen vormen verbindingen op het moment dat de planeten conjunct gaan lopen. (gelijk aan de 'base-paren' van het DNA ) Hoe dat er uit kan zien, zien we hieronder in het voorbeeld van de prenatale ontwikkeling van 4 kunstenaars, Picasso, Mondriaan, Kandinsky en Van Gogh.
 
 
 
Sequenties
 
In het DNA-onderzoek zien we vaak afbeeldingen van de sequenties van base-paren in een 2dimensionaal schema weergegeven. Op deze manier wordt al snel duidelijk of twee mensen overeenkomstig erfelijk materiaal bezitten.
We laten een voorbeeld van deze sequenties zien.
 
 
                                      
 
 
 
Prenatale ontwikkeling
 
In onze uitleg van de planeetaspekten tijdens de prenatale ontwikkeling van een mens laten we deze planeetaspekten altijd zien in een schema, waarin de tijd is ingedeeld in 10 zogenaamde 'Maanmaanden', die corresponderen met de leeftijd, elke 'maanmaand' staat voor 7 jaar. De verschillende, opeenvolgende conjuncties tussen planeten staan in dat schema genoteerd.
Hieronder een vergelijking tussen de eerste 4 kunstenaars, die we op astroarts hebben behandeld. Wat daarin opvalt is het verschil van de sequenties, niet alleen in aantal, maar vooral ook in soort. Geen mens is hierin hetzelfde, de combinaties zijn eindeloos. Zoeken we in DNA-onderzoek vaak naar de overeenkomsten, in ons onderzoek gaat het juist om de verschillen.
 
 
                                                           
 
 
 
           
 
 
Deze 4 kunstenaars, Picasso, Mondriaan, Kandinsky en Van Gogh, hebben een heel eigen karakteristiek werk nagelaten.
Picasso in zijn doorlopende stijlveranderingen, Mondriaan met zijn langdurige vasthouden aan zijn horizontale en vertikale komposities, Kandinsky met zijn dynamisch, abstrakt werk en Van Gogh met zijn kleurrijke werken gemaakt in het zuiden van Frankrijk.
Al deze karakteristieken kunt u nalezen bij de betreffende kunstenaars.
 
 
 
 
                       De uiteindelijke vergelijking tussen het
 
                    'vormkrachtenlichaam'            en het DNA
 
                                      meervoudige helix                           dubbele helix
 
                                      planeetconjuncties                   base-paren of nucleotiden
 
                               sequenties van conjuncties            sequenties van nucleotiden
 
                             zeer veel sequenties mogelijk         zeer veel sequenties mogelijk
 
                           ligt vast, maar in ontwikkeling                       ligt vast
 
                              'kosmische' eigenschappen         erfelijke, fysieke eigenschappen
 
                                ether- en astraallichaam                       fysieke lichaam
 
                                  het 'eigene' , het "ik"                    het 'overeenkomstige'
 
 
 
DNA-onderzoek
 
Wat wij nu zien, in onze westerse, materialistische wereld, is een grote aandacht voor de erfelijke eigenschappen van de mens. Het DNA-onderzoek staat in de belangstelling, men maakt er zelfs TV-programma's mee, als "DNA onbekend". Het wordt daarin gebruikt om familiebanden te bewijzen, vast te stellen. Ook in het programma "Spoorloos" wordt geregeld DNA-onderzoek gedaan om familiebetrekkingen vast te stellen. Verder wordt het DNA-onderzoek gebruikt om misdaden op te lossen.
 
Het geeft duidelijk weer, het grote belang dat men hecht aan de fysieke afstamming. Men gaat daarbij geheel voorbij aan de unieke eigenschappen van een mens, die los staan van de erfelijkheidsstroom. Deze unieke eigenschappen zeggen veel meer over de persoonlijke ontwikkeling.
Het is een complex van ontwikkelingscomponenten, met mogelijkheden en weerstanden, waarin een mens kan groeien.
Lees meer...
Lijst met albums
Beeldhouwers

Stijlen, vormen en materialen

Schilders

Stijlen, vormen en kleuren, materialen

Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl