vorm- en kleurkwaliteiten in de kunst
een fenomenologisch onderzoek naar het gebruik van vorm en kleur
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
 
In ons onderzoek naar het gebruik van vorm en kleur in de beeldende kunst, zijn we ook interessant materiaal tegengekomen dat niet met kunst te maken heeft. Veel van dat materiaal hebben we elders geplaatst. Toch willen we voor onderstaand onderwerp een uitzondering maken. We vinden het belangrijk om het ook hier toegankelijk te maken en te houden.
 
 
 
 
          
 
 
De ontdekking van het element Uranium door Klaproth en de ontwikkeling en het gebruik van kernenergie kunnen we terugzien in de makrokosmische aspekten van die momenten.

We beschrijven achtereenvolgens:
 
 
              - de ontdekking van uranium door Klaproth in 1789
                            - de ontwikkeling van kernenergie
                           - de ontwikkeling van de atoombom
                                  - Hiroshima en Nagasaki
           - ongelukken met kernreactoren, Chernobyl en Fukushima
 
 
De problemen met de kerncentrale in Fukushima, in maart 2011, hebben opnieuw laten zien dat het gebruik van kernenergie grote gevolgen kan hebben. Het ongeluk als een gevolg van een aardbeving en een tsunami zien we terug in de 'makrokosmische' aspekten van dat moment. Deze makrokosmische aspekten geven aan dat het op dit moment niet wenselijk is om in Nederland een nieuwe kerncentrale te gaan bouwen. We maken dat in de onderstaande tekst verder duidelijk.
 
 
 
             Martin Heinrich Klaproth
                de ontdekking van het element Uranium
 
Klaproth was een Duits scheikundige, geboren op 1 december 1743 in het plaatsje Wernigerode. Hij leefde tot 1817.
Klaproth werkte aanvankelijk als apotheker. Hij deed aan experimenteel onderzoek en richtte daarvoor een laboratorium in. Hij interesseerde zich in het bijzonder voor mineralen en metalen. Hij onderzocht de samenstelling van verschillende minerale grondstoffen, als aluin, apatiet, cupriet, wulfeniet, aragoniet, lepidoliet, dolomiet, smaragd, topaas, granaat en titaniet.
Het was in 1789 dat Klaproth werkte in zijn laboratorium in Berlijn en dat hij een geel gekleurd poeder overhield nadat hij het mineraal pekblende (uraniniet) had laten reageren met salpeterzuur, waarna hij de oplossing had geneutraliseerd met natronloog.
In de veronderstelling dat hij een nieuw metaal had gevonden, verhitte hij het poeder met steenkool om daarna een zwart poeder over te houden, waarvan hij dacht dat het het metaal zelf was. (in feite was het een oxide van uranium).
Klaproth noemde het nieuw gevonden metaal naar de planeet Uranus, die 8 jaar daarvoor was ontdekt door de astronoom William Herschel.
 
Nu is het bijzonder dat Klaproth in zijn progressieve ontwikkeling Uranus-aspekten had op het moment dat hij uranium ontdekte.
 
Het overzicht van de prenatale en progressieve aspekten van Klaproth wordt hieronder weergegeven.

 

 
Aan de linkerkant staan de planeetaspekten tijdens de prenatale ontwikkeling, waarin een 'Maan'maand (= 27.5 dag) overeenkomt met zeven jaren in de levensloop.
Rechts staan de progressieve aspekten, waarbij elke dag na de geboorte overeenkomt met één levensjaar.
Leeftijd van Klaproth staat rechts aangegeven, de jaren in het midden van de tabel.
We zien de conjunctie tussen de Zon en Uranus, op 15 januari 1744, welk tijdstip overeenkomt met het moment dat Klaproth het element Uranium ontdekte.
 
 
 
 
    De ontwikkeling van kernenergie
 
    

 
Bij de splijting van uranium komt een grote hoeveelheid energie vrij, die gebruikt wordt om een generator aan te drijven voor de opwekking electriciteit.
Bij de splijting van een uraniumkern ontstaan twee lichtere kernen, twee of drie snelle neutronen en een grote hoeveelheid energie. Dit proces van splijting kan zichzelf onderhouden en zelfs versterken. Het moet daarom worden vertraagd met koolstof of zwaar water. Het teveel aan neutronen wordt weggevangen door materialen als cadmium en boor. Door regelstaven van deze materialen in de kern te schuiven kan het proces worden geregeld.
 
Het was de natuurkundige August Picaard die in 1917 de uranium-isotoop U 235 ontdekte, waarmee kernenergie kan worden opgewekt.
 
In de Tweede Wereldoorlog werd uranium van belang voor de defensie-industrie. De eerste kerncentrales werden gebruikt voor het produceren van plutonium, voor de ontwikkeling van de atoombom.
 
De eerste kerncentrale was de Chicago Pile-1, die op 2 december 1942 kritisch werd, met een beheerste kettingreaktie.
Het kosmogram van dit moment staat hieronder, en wordt later toegelicht.
 
    
 
Op 20 december 1951 werd voor het eerst electriciteit opgewekt met kernenergie in de experimentele reactor in Idaho, in de VS.
 
De eerste kerncentrale die electriciteit leverde aan het net, werd op 27 juni 1954 in werking gesteld in Obninsk in de Sovjet Unie, met een vermogen van 5 MW.
 
De eerste commerciële kernreactor staat in Sellafield, Engeland met een vermogen van 50 MW, later zelfs 200 MW.
 
Anno 2012 zijn er in 72 landen ongeveer 450 kerncentrales.
 
 
 
  De ontwikkeling van de atoombom
 
Het Manhattenproject was een geheim onderzoek om te komen tot een atoombom.
Begonnen in Chicago, werd het vanaf 1943 uitgevoerd op drie locaties:

 - in Los Alomos inde staat New Mexico,
 - in Hanford in de staat Washington,
 - en in Oak Ridge in de staat Tennessee.
 
Bij dit onderzoek ging het om de productie van twee stoffen:

uranium-235 en plutonium-239, die gebruikt werden om de eerste atoombommen te maken.
 
Het plutonium-239 werd gemaakt op de Hanford Site. Het werd gebruikt in de eerste atoombom die werd getest op de Trinity Site bij Alamogordo in New Mexico, het werd daarop toegepast in de atoombom, Fat Man,  welke boven Nagasaki werd afgeworpen. De Hanford Site is het meest vervuilde terrein in de VS. Er ligt 204.000 kubieke meters radioactief materiaal opgeslagen.
 
Aan het Manhattanproject werkten veel bekende wetenschappers, als Enrico Fermi, Richard Feynman, Murray Gell-Mann, David Bohm, John von Neumann, Robert Oppenheimer, en Edward Teller.
 
Het is interessant om te zien welke makrokosmische aspekten samengaan met deze ontwikkeling van de atoombom.
 
Chicago Pile-1
 
Allereerst hebben we de eerste beheerste kettingreactie, opgewekt in de Chicago Pile-1, de eerste nucleaire reactor, gebouwd op het terrein van de Universiteit van Chicago.
Dat gebeurde op 2 december 1942 om 15.25 uur en duurde 28 minuten, waarna Enrico Fermi deze kettingreactie stopte.
Dat moment laat zich in het onderstaande kosmogram zien:

 
    
 
 
We zien een conjunctie tussen Uranus en Saturnus in een oppositie met de Zon, overbrugd door een aantal driehoeken en sextielen.
Als dit nu het makrokosmische beeld is van de ontwikkeling van kernenergie, dan verklaart zich dat door de beheerste (= Saturnus) kettingreactie (= Uranus), en de mens (= de Zon) die dat toepast, op een volmaakte manier (= driehoeken en sextielen met Pluto, Neptunus en Maan).
 
Trinity Site
 
In de verdere ontwikkeling van kernenergie en ook kernwapens zien we dat deze planeten ook heel andere aspekten kunnen maken.
 
Op de Trinity Site, in de Jornada del Muerto woestijn, werd op 16 juli 1945 de eerste kernproef uitgevoerd, om 5.29 uur locale tijd.

 
     
 
 
Bij de explosie werden de omringende bergen verlicht, vele malen lichter dan de middagzon, de warmte werd op afstand gevoeld als "heet als een oven", de schokgolf werd tot op 160 km afstand gevoeld.
 
Na de eerste euforie was de opmerking van de wetenschapper Kenneth Bainbridge aan het adres van Robert Oppenheimer:

"Now we are all sons of bitches."

Robert Oppenheimer merkte later op, dat toen hij de proefneming zag hij moest denken aan de regel in de Bhagavad Gita, een Hindu geschrift:

"Now I am become Death, the destroyer of worlds."

 
 
 
Op bovenstaande foto kan de krater veroorzaakt door de eerste kernbom vergeleken worden met een eerdere testkrater van 108 ton TNT, de punt rechtsonder op de foto.
 
..... wordt nog verder uitgewerkt......
 
 
 
            Hiroshima en Nagasaki
 
De oorlog met Japan werd door de Verenigde Staten beslist door tweemaal een atoombom te gebruiken, waarbij veel burgerslachtoffers vielen. Japan werd daardoor gedwongen tot overgave.
 
De atoombom was ontwikkeld in het zgn. Manhatten-project, zoals we hierboven hebben kunnen lezen.


 
                      Hiroshima
 
Op 6 augustus 1945 om 8.15 uur werd de eerste atoombom afgeworpen boven Hiroshima.


 
 
We zien daarin Uranus exakt op de Midhemel. Verder een uitgaande conjunctie tussen de Zon en Pluto. De Maan staat in dit kosmogram exakt conjunct Saturnus.
 
Deze atoombom werd nog boven de grond tot ontploffing gebracht om een maximaal effect te hebben. Er kwamen 78.000 mensen om het leven als gevolg van de enorme drukgolf en de intense hitte de bij de explosie vrijkwam. Een vergelijkbaar aantal mensen raakten gewond en stierven in de daaropvolgende dagen aan een stralingsziekte.
 
Op 160 km afstand was een enorme rookkolom zichtbaar. Het werd al gauw duidelijk dat zich een ramp had voorgedaan.
 
Japan wenste zich niet onvoorwaardelijk over te geven. De Amerikanen besloten een tweede atoombom af te werpen.

 
                       Nagasaki

 
Drie dagen later, op 9 augustus 1945 om 11.01 uur werd een tweede atoombom afgeworpen boven Nagasaki.
We zien opnieuw Mars conjunct Uranus. Saturnus staat nu op de MC. En de Maan staat conjunct de Zon uitgaand conjunct Pluto.
 
 
 
   
 
 
 
 
                      Fukushima
 
 
              
                               de INES-schaal van ongelukken met kernenergie
 
 
 
 
Het ongeluk met de kernreactoren in Fukushima, Japan, was een gevolg van een aardbeving en een tsunami, op 11 maart 2011.
Omdat we van zowel de aardbeving als de daaropvolgende explosies in de verschillende kerncentrales de exakte tijdstippen weten, kunnen we de planetaire aspekten in relatie tot de hoekpunten precies vaststellen. We laten deze figuren hieronder zien.
 
Daar is als eerste de aardbeving van 9 maart 2011, welke aardbeving de oorzaak is voor de nog grotere aardbeving van 11 maart 2011 met de daaropvolgende tsunami. Deze tsunami heeft het koelsysteem van de vier kernreactoren onklaar gemaakt, waarop drie explosies volgden, op 12, 14 en 15 maart 2011. We hebben deze explosies zelfs met beelden op CNN kunnen zien.
 
Opvallend is het vierkant-complex tussen Pluto, Uranus, Saturnus, Zon, Mars en Maan. Dat complex beweegt zich steeds naar één van de hoekpunten van de figuur, de Ascendant-Descendant = de horizon, en de MC-IC = de meridiaan, de midhemel, het zenith.

 
                                                 Aardbeving bij Japan

              
                     Japan, 9 maart 2011, 11.45 a.m. Japanse tijd (= 2.45 UTC)
                   geografische lengte en breedte: 142.836 OL en 38.424 NBr
 
 
                                    Problemen met de kernreactoren

              
               zaterdag, 12 maart 2011, 18.22 uur Japanse tijd, eerste explosie

 
              
               maandag, 14 maart 2011, 11.00 uur Japanse tijd, tweede explosie

 
             
                 dinsdag, 15 maart 2011, 6.00 uur Japanse tijd, derde explosie

 
 
 
Op de bovenstaande foto zien we het moment van één van de explosies. Hieronder zien we de foto met daarop links en rechts twee van de drie beschadigde reactorgebouwen.

 
  
 
 
In de bovenstaande horoskoopfiguren herhalen de planeetaspekten zich steeds op een andere plaats in de figuur. Het vierkant tussen Uranus en Pluto zien we steeds verspringen naar één van de hoekpunten, het draait in kwartslagen rond.
'Makrokosmisch' gezien is de ontstane situatie een afspiegeling van het Uranus-Pluto vierkant.
Autoriteiten hebben steeds vanaf het begin beweerd dat de situatie onder controle was. De problemen stapelden zich echter op.
Het ongeluk staat uiteindelijk in de hoogste schaal 7 van de INES-schaal.
 
 
 
 
Hierboven een voorspelling hoe de radioactieve wolk zich over de oceaan richting Amerika zal verplaatsen. De gevolgen blijken buiten proportie groot te zijn.
 
 
 
Op het internet kun je een lijst aantreffen van ongelukken met kernenergie uit de afgelopen 70 jaar.
Kijk daarvoor naar: Liste des accidents nucléaires
 
 
 
 
 
 
                        Chernobyl
 
                 
                                   de INES-schaal van ongelukken met kernenergie
 
 
Kernenergie, hoe veilig ook, het blijft een interactie tussen de mens en een machine. Fouten zijn menselijk, zie onderstaand voorbeeld.
 
Op 26 april 1986 werd in kernreactor nummer 4 van het complex een proef uitgevoerd. Een test was voorzien voor de dagploeg op 25 april, maar moest worden uitgesteld, omdat een andere elektriciteitscentrale uitgevallen was. Daarom moest de avondploeg, zonder voorbereiding testen of de generator bij het uitschakelen van de reactor nog genoeg vermogen gaf om de koelinstallatie te laten werken gedurende de 40 tot 60 seconden die de noodaggregaten nodig hadden om op te starten. Door een verkeerde instelling van het systeem of een bedieningsfout, werd de reactor op een gegeven moment onbedoeld vrijwel volledig stilgelegd. De reactor werd daardoor te heet.
Om 01.23.40 uur drukte de operator op knop AZ-5 voor een snelle noodstop, om alle controlestaven terug in de reactor te doen zakken. Het mechanisme om de staven in te brengen had 19 seconden nodig en ondertussen braken door de hitte de brandstofstaven, waardoor de controlestaven klem kwamen te zitten op een derde van hun normale diepte.
Om 01.23.45 uur bereikte de reactor 30 GW, tien keer zijn normale vermogen van 3 GW. De brandstofstaven smolten en de stoomdruk steeg en veroorzaakte  een stoomontploffing, die het 2000 ton zware dak van de reactor wegblies. De binnenstromende lucht stak de hete grafietstaven in brand. De brand voerde een radioactieve rookwolk in de atmosfeer. De reactor ontplofte midden in de nacht, toen de meeste inwoners van
Chernobyl sliepen.
 
Bij de brand en de explosie kwamen 31 mensen om. Evacuatie van de directe omgeving kwam pas op 27 april op gang. Na tien dagen waren circa 135.000 mensen geëvacueerd uit het gebied met een straal van 30 km rond de reactor. Ongeveer 3500 inwoners weigerden het gebied te verlaten. In 2006
waren hiervan nog slechts 461 in leven. De 30-kilometer zone, ook wel "vervreemdingszone" genoemd is nog altijd streng verboden gebied en omvat 90 plaatsen, waaronder de daarvoor snelgroeiende steden Prypjat en Chernobyl.
 
Kijken we naar de horoskoopfiguur van Chernobyl, dan zien we opnieuw de planeet Uranus op de Ascendant, en Pluto op de Midhemel in oppositie met de Zon.

 
                
                  26 april 1986, 1.23 uur, Chernobyl, explosie van de kernreactor
 

De gevolgen waren enorm, een onherstelbaar reactorgebouw, een groot gebied met radioactieve besmetting, duizenden mensen uit hun woonomgeving verdreven, met op langere termijn een toename van het aantal zieken met kanker, en misvormingen bij jonggeboren kinderen.

Zie hieronder enkele beelden en grafieken en plattegronden.

 
                           
 
Dit beeld lijkt sprekend op de beelden van de Fukushima kerncentrale.
 
 
 
 
We zien een gebied groter dan Nederland, waarin niet meer te leven valt. Waar gaan16 miljoenen Nederlanders naar toe? Hoe gaat dat, 16 miljoen mensen evacueren? In welk land mogen zij zich vestigen? Wat neem je allemaal mee?

 
 
 
 
Het ziet er ogenschijnlijk gewoon uit, maar hier woont niemand meer, de straten zijn leeg, je hoort alleen de wind en misschien wat vogels.
 
 
 
 
Hier stond eens je auto, en speelden de kinderen.
 
 
                  
 
 
              
Eén van de voorbeelden van misvormingen, bij dieren. Maar hoe is dat bij mensen? Zie daarvoor een reportage uitgezonden door RTL4 op donderdag 21 april 2011.

 
 
 
 
Een grafiek van het aantal gevallen van schildklier-kanker. De begindatum ligt op 1986 en loopt door tot in 2002 en verder........

In het rood:    het aantal kinderen.
In het blauw:  jong volwassenen van 20 tot 46 jaar.
In het geel:     ouderen, ouder dan 46 jaar.
 
In de grafiek lijkt het risico voor kinderen af te nemen. Deze kinderen behoren na 20 jaar tot de volgende groep, de jong volwassenen.
Misschien kun je zeggen dat kinderen die 15 jaar later geboren zijn, minder kans op kanker hebben.
 
 
 
 
 
Deze grafiek laat zien de verschillende radioactieve isotopen in de periode na de ramp, geteld in dagen:
    100 dagen = drie maanden   = 1986
  1000 dagen = bijna drie jaar  = 1989
10000 dagen = 27 jaar             = 2013
Het radioactieve Cesium-137 blijft het langst aanwezig, is na 25 jaar de belangrijkste bron van besmetting.
 
 
 
 
Deze grafiek toont de besmetting door Cesium-137 in de landen om de Ukraïne heen. Wit-Rusland is het sterkst vervuild.
 
 
 
wordt de komende tijd nog verder uitgewerkt........








































Reacties
Lijst met albums
Beeldhouwers

Stijlen, vormen en materialen

Schilders

Stijlen, vormen en kleuren, materialen

Categorieën
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl